Boeken, Recensies, Thriller

Recensie: Pluk een roos (M.J. Arlidge)

★★★★☆

Titel: Pluk een roos

Auteur: M.J. Arlidge

Serie: Helen Grace (3)

Uitgeverij: Boekerij (2016)

Aantal bladzijden: 364


‘Wat als je ergste nachtmerrie je thuis wordt?’ Het gebeurt Ruby. Ze is een avondje uit geweest, maar wordt niet wakker in haar eigen bed. Ze ligt in een vieze en donkere kelder waar ze in is opgesloten. Haar moeder geeft haar op als vermist, ook al stuurt Ruby nog tweets. Niet veel later wordt er een lichaam gevonden, begraven op het strand. Het vreemde is dat dit meisje ook nog steeds tweets verstuurd. Inspecteur Helen Grace ziet het verband tussen de twee zaken en doet er alles aan om hoofdinspecteur Ceri Harwoord dit in te laten zien. Maar die is met andere dinge bezig en wil Helen Grace kapot maken. Zal het Helen lukken om ondanks deze tegenslagen Ruby te redden van een vreselijke dood? Of komt zij niet op tijd?


Pluk een roos is alweer het derde deel in de Helen Grace-serie van M.J. Arlidge. Net als de eerdere boeken, Iene Miene Mutte en Piep zei de muis, is het weer een ongelooflijk spannende thriller, waarbij je op het puntje van je stoel zit tijdens het lezen. Het is moeilijk om het boek weg te leggen, omdat je wil weten of het Helen Grace weer zal lukken om een nieuwe seriemoordenaar te ontmaskeren.

Het is aan te raden om Iene Miene Mutte en Piep zei de muis eerst te lezen. Rechercheur Helen Grace maakt, in de eerdere boeken, namelijk op persoonlijk gebied best wel veel mee. Als je de eerdere boeken niet leest, loop je hierdoor een hoop informatie over haar mis. Je zal Helen Grace dan ook niet echt leren kennen in dit boek. Dit is zonde, want haar verhaal maakt het boek juist bijzonder.

Pluk een roos is weer lekker vlot en beeldend geschreven. M.J. Arlidge weet het leestempo er lekker in te houden door middel van de korte hoofdstukjes en de wisselende perspectieven. Hierdoor is er ook een mooi evenwicht tussen werk en privé. Het plot is erg interessant omdat je veel te weten komt over de verschillende personages. Zo lees je onder andere mee met Helen Grace, het ontvoerde meisje en de ontvoerder. Als lezer weet je dus al veel meer over de ontvoerder dan het onderzoeksteam. Je kan daardoor ook actiever meedenken over wat zijn motief zou kunnen zijn. Elk hoofdstuk geeft je een klein beetje extra informatie, waarmee je de puzzel compleet kan maken!

Een personage dat mij best wel irriteerde was hoofdinspecteur Ceri Hardwoord. Zij heeft een persoonlijke vendetta tegen Helen Grace en probeert er alles aan te doen om haar kapot te maken. Hierdoor verliest zij het onderzoek naar het ontvoerde meisje, Ruby, totaal uit het oog. Ze probeert Helen Grace zo erg tegen te werken dat dit het onderzoek belemmert. Maar ook zo een personage heeft een boek soms nodig! Hierdoor krijgt het boek meer diepgang, omdat er spanningen ontstaan tussen de personages.

Daarnaast is het jammer dat in Pluk een roos weer een hoofdinspecteur voorkomt die Helen Grace probeert tegen te werken. M.J. Arlidge is namelijk, in Iene Miene Mutte, al met een saboterende hoofdinspecteur op de proppen is gekomen. Hierdoor is de verrassing er toch een beetje vanaf. Hier had best een andere wending aan gegeven kunnen worden. Maar dit is ook wel het enige minpuntje dat het boek heeft.

‘Jij denkt dat de hele wereld in de ban is van Helen Grace. Je loopt er altijd over te klagen. Maar jij bent zelf degene die een obsessie voor haar hebt, Ceri. Jij hebt ons uit elkaar gedreven. En als je dat niet onder ogen ziet, hebben we geen schijn van kans.’

Het plot van het verhaal is dan wel weer een verrassing. Er komen meerdere verdachten aan bod en bij elke verdachte heb je toch een beetje het gevoel is dit hem nou of niet? Omdat de echte dader zo slim en vindingrijk is, hebben Helen Grace en haar team er een behoorlijke klus aan om uit te zoeken wie nou de dader is. De uiteindelijke dader heeft een hele lading aan emotionele bagage meegekregen. Doordat je het achterliggende verhaal van de dader kent, snap je ook waarom hij de meisjes heeft ontvoerd.

Pluk een roos is zeker een mooi en goed uitgewerkt verhaal! Je leert de meeste personages kennen, zelfs de ontvoerder, waardoor er diepgang in het verhaal zit. Dit maakt het boek intrigerend om te lezen. Daarnaast is de beeldende en vlotte schrijfstijl een echte toevoeging aan het leestempo. M.J. Arlidge weet de spanning mooi op te bouwen door verschillende verdachten de revue te laten passeren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *