Boeken, Recensies, Thriller

Recensie: Heimwee naar Bloed (Dario Correnti)

Titel: Heimwee nar Bloed

Auteur: Dario Correnti

Uitgeverij: HarperCollins (21 augustus 2018)

Genre: Thriller

Aantal bladzijdes: 446

Prijs: €19,99


Wie imiteert de eerste Italiaanse seriemoordenaar? Een stadje in het noorden van Italië wordt opgeschrikt door een aantal moorden. De lijken van de slachtoffers zijn gruwelijk toegetakeld en de moordenaar laat telkens een mysterieuze, in bloed geschreven boodschap achter: ViVe.

Twee journalisten, Marco Besana, een oude rot, en de jonge, onhandige Ilaria Piatti, besluiten de moorden te onderzoeken. Ilaria is ervan overtuigd dat de moordenaar een copycat is die zich laat inspireren door Vincenzo Verzeni, de eerste Italiaanse seriemoordenaar. Verzeni, bijgenaamd “de vampier van Bergamo’, werd in de negentiende eeuw veroordeeld voor de moord op twee vrouwen en de aanranding van zes andere, waarbij hij hen beet en hun bloed dronk.

Wat hebben deze nieuwe moorden te maken met een seriemoordenaar die al een eeuw dood is? De twee journalisten storten zich op de zaak, maar worden van alle kanten tegengewerkt. Zullen zij in staat zijn om deze zaak op te lossen voor er opnieuw een slachtoffer valt?


Als je begint met lezen in Heimwee naar Bloed van Dario Correnti word je eigenlijk meteen het verhaal ingegooid. De eerste moord is al gepleegd en dit maakt de lezer ontzettend nieuwsgierig naar het verhaal. Je wilt meer weten over deze moord en hoe het in elkaar zit. Zeker als één van de journalisten, Ilaria Piatti, denkt dat de moordenaar de eerste Italiaanse seriemoordenaar ooit imiteert. Het begin van Heimwee naar Bloed is dus zeker veelbelovend.

Heimwee naar Bloed lees je vanuit twee verschillende perspectieven. De eerste is vanuit het heden. Hierin volg je de twee journalisten, Marco en Ilaria, die op zoek zijn naar een scoop over de moorden die worden gepleegd. Het is zeker interessant om eens uit het perspectief van journalisten te lezen, in plaats vanuit de politie. Origineel bedacht en dit geeft het boek net een andere invalshoek. Het tweede perspectief is vanuit het verleden, hierin krijgt de lezer meer te weten over de eerste Italiaanse moordenaar. En het intrigeert de lezer dat deze moordenaar echt heeft bestaan!

“Net als alle anderen gaat Vincenzo Verzeni naar het lijk kijken. Alleen een beetje later, als ze al een laken over har heen hebben gelegd. En daarna gaat hij bedrukt naar huis. Tegen zijn moeder vertelt hij dat hij erg overstuur is en dat hij daardoor zelfs geen zin heeft om te heten. Het hele dorp is trouwens onder de indruk. Niemand heeft ooit zoiets gezien. Zelfs wolven zijn niet tot iets dergelijks in staat.” -p. 29

Hoewel er regelmatig een moord wordt begaan door de moordenaar, vind ik dat het verhaal maar langzaam vooruit gaat. Dario Correnti vertelt onwijs veel onnodige details. Hij vertelt niet alleen over de moorden, de eerste Italiaanse seriemoordenaar en hoe dit met elkaar in verband staat, maar ook over de privélevens van Marco en Ilaria. Natuurlijk is het belangrijk dat we hen goed leren kennen, maar ik denk dat dit af en toe wel iets sneller had gekund. Ik heb echt heel vaak moeten lezen dat Marco graag in een goed restaurant eet en dat hij zijn vrouw bedrogen heeft met een stagiaire. Na twee keer is me dat echt wel duidelijk. Hierdoor betrapte ik mezelf erop dat ik soms toch stukken oversloeg door scannend te lezen.

Wanneer het in Heimwee naar Bloed over de moorden gaat en hoe deze gepleegd zijn, vind ik het boek heel interessant om te lezen. Zeker om erachter te komen hoe de moorden elke keer verbonden zijn met de moorden van de eerste Italiaanse seriemoordenaar. Helaas vind ik het verhaal eromheen erg saai en af en toe zelfs een beetje oppervlakkig. De vele restaurantbezoeken en onnodige details halen de vaart uit het verhaal, waardoor ik helaas niet op het puntje van mijn stoel zat tijdens het lezen.

In Heimwee naar Bloed van Dario Correnti ontbreekt het dus vooral aan spanning. Ik denk dat de schrijver hier en daar een paar restaurantbezoekjes en gezellige praatjes had moeten schrappen om er scènes in te verwerken waarin de journalisten bijvoorbeeld echt in gevaar waren. Dan was deze thriller echt top geweest, nu blijft Heimwee naar Bloed helaas een beetje hangen bij de middelmaat. Het verhaal had zeker veel potentie, maar voor mij zijn de verwachtingen helaas niet uitgekomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *