Boeken, Recensies, Young Adult

Recensie: Duizend hoog (Katharine McGee)

★★★★☆

Titel: Duizend hoog

Auteur: Katharine McGee

Serie: Duizend hoog (1)

Uitgeverij: Moon (30 augustus 2016)

Genre: Dystopia, Young Adult

Aantal bladzijdes: 432

Prijs: € 19,99


In 2118 is New York de stad van innovatie en dromen. Iedereen wil iets, en iedereen heeft iets te verliezen. Maar dan springt een meisje van een duizend-verdiepingen-tellende toren in Manhattans Upper East Side. Haar dood brengt een schandaal aan het licht dat zowel de elite op de bovenste verdieping als de gewone bewoners van de laagste verdiepingen aangaat. In deze wereld wordt ‘wie hoog klimt kan laag vallen’ wel heel letterlijk…


In Duizend hoog heeft Katharine McGee een prachtige futuristische wereld gecreëerd. Ze neemt je mee naar het jaar 2118. Op de plaats van Central Park in New York staat nu een toren van maar liefst duizend hoog. Hoe hoger je woont hoe rijker je bent en hoe gemakkelijker je leven is. Ondanks dat we al in het jaar 21118 zitten weet Katharine McGee het leven in de toren niet heel onrealistisch te laten overkomen. Iedereen (op de hogere verdiepingen) heeft contactlenzen waarmee ze communiceren, de toegang tot appartementen worden geregeld door irisscanners en je reist per hovercraft.

Toch zitten er ook herkenbare dingen in Duizend hoog, vooral als ze buiten de toren zijn of op de lagere verdiepingen! Daar moeten de mensen namelijk gewoon overleven door hard te werken. Ze vervallen snel in drank en drugs, net zoals dat er nu soms ook aan toe kan gaan. Buiten de toren lijkt het ook alsof er niet zoveel veranderingen hebben plaatsgevonden. Daar kan je ook gewoon nog steeds naar het strand en genieten van de buitenlucht. Een mooie combinatie die Duizend hoog een realistisch, maar toch wel dystopisch boek maakt.

In het proloog van Duizend hoog lees je dat iemand van de toren naar beneden valt. Wie is het? Is ze gesprongen? Geduwd? Gevallen? Allemaal vragen waar je natuurlijk graag een antwoord op wil hebben, maar die je pas krijgt tegen het einde van het boek. Katharine McGee weet de aandacht van de lezer hierdoor goed te vangen, want je blijft gewoon doorlezen! Vooral als je alle personages een beetje kent ben je benieuwd naar degene die van de toren valt. En ik kan alvast verklappen dat je favoriete en minder favoriete personages zal hebben (als je snapt wat ik bedoel)!

“Maar op dit moment, met haar haar dat als een vlag om haar hoofd wapperde, de zijden jurk die zich om de rondingen van haar lichaam rimpelde en haar vuurrode mond bevroren tot een volmaakte o van schrik, was ze mooier dan ze ooit was geweest.” – p. 7

In Duizend hoog volgen wij vijf verschillende hoofdpersonages: de adembenemend mooie Avery Fuller, de verslaafde Leda Cole, de hackende Watt Bakradi, de werkende Rylin Meyers en Eris Dodd-Radson wiens leven instort. Ieder heeft zo zijn eigen verhaal met zijn eigen problemen en geheimen, maar toch staat iedereen op de één of andere manier met elkaar in verbinding. Dit doet natuurlijk een beetje aan Gossip Girl denken en laat ik dat nou een geweldige serie vinden. Duizend hoog viel dus meteen in de smaak!

Het is wel even wennen om over vijf verschillende personen te lezen, je moet namelijk goed onthouden wat er met ieder personage is gebeurd anders raak je de draad echt kwijt. Het is dus belangrijk dat je constant je aandacht erbij houdt, het is dus geen boek waar je even snel een hoofdstukje van tussendoor leest. Daarentegen heeft Katharine McGee een erg fijne schrijfstijl die er wel voor zorgt dat je door het boek vliegt.

Doordat er zoveel verschillende personages in Duizend hoog zitten is de eerste helft van het boek vooral erg inleidend, je leert iedereen hier kennen (incl. problemen en geheimen). Zelf stoorde ik mij hier niet aan en ik vond het juist leuk om iedereen langzaam en goed te leren kennen, maar ik kan begrijpen dat het voor sommige mensen wel een beetje te lang duurt. Pas vanaf de tweede helft wordt het boek namelijk echt spannend en is het een pageturner.

In Duizend hoog heeft Katharine McGee een realistische futuristische wereld geschept waar je zelf zou willen wonen (maar dan wel op de hogere verdiepingen natuurlijk). Daarnaast zit het verhaal lekker vol met sappige geheimen, intriges, problemen en wraak. Wel zijn het natuurlijk vooral tienerproblemen en gaat het niet heel erg de diepte in. Maar dat hoort ook gewoon bij een Young Adult en maakt het boek makkelijk leesbaar!

Lees ook: Recensie: Duizelingwekkende hoogte (Katharine McGee)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *