Boeken, Fantasy/Sciencefiction, Recensies

Recensie: de Elfsteen (Ben Bokhout)

3.5 out of 5 stars

Titel: de Elfsteen

Auteur: Ben Bokhout

Uitgeverij: In Eigen Beheer (19 april 2019)

Genre: Fantasy

Aantal bladzijdes: 796

Prijs: €24,99


In een era waarin op aarde oeroude geesten rondwaren, het gebruik van de Tijdbrug van Fione wordt herontdekt en Windstenen zorgen voor evenwicht tussen dwergen, elfen en mensen, dreigt een catastrofe indien de Elfsteen van prinses Ivelij wordt gestolen en niet voor volle maan terugkeert

Windjir, inwoner van het voormalige piratennest Groot Walburcht, gaat samen met een lid van het Tolburchtse dievengilde de strijd aan met een boosaardige tovenaar om te voorkomen dat een eindeloze doem zich over de aarde verspreidt.
Het mysterieuze Treurpaleis met zijn rivierdraken, de stad Tolburcht met zijn Galgberg en zijn bloedvleren, het Meer van Zand met haar nimfen en een schier onmogelijke liefde tussen mens en elf, vormen maar een deel van het luisterrijke decor voor Windjirs wedloop met de tijd.


de Elfsteen van Ben Bokhout is een ontzettend dik boek met maar liefst 800 pagina’s! Dit komt omdat het niet één maar drie boeken zijn, namelijk: Voorspel van een doem, De achtervolging en Windjir de Dief. Aan de ene kant ontzettend handig, omdat je op deze manier meteen alles bij elkaar hebt. Maar aan de andere kant is het boek erg zwaar en iets lastiger te lezen. Al doet dit natuurlijk niks af aan het verhaal zelf!

In de Elfsteen creëert Ben Bokhout een compleet nieuwe wereld met elfen, tovenaars en dwergen (het doet zelfs een beetje denken aan de boeken van J.R.R. Tolkien!). De worldbuilding is goed gedaan! Ben Bokhout zorgt er namelijk voor dat niet alleen de personages die je tegenkomt een eigen verleden hebben, maar ook de verschillende volkeren op zich. Daarnaast beschrijft hij de omgeving heel gedetailleerd waardoor alles tot leven komt. De steden zie je voor je ogen opgebouwd worden en je waant je echt even in een totaal andere wereld!

“Daar lag de steen. Die onschuldig uitziende steen. Daar was het allemaal om te doen. Tharnevorns optreden had dat wel duidelijk gemaakt. Waarom was de steen zo belangrijk? – p. 247

Mede door het bovenstaande heeft de Elfsteen wel een erg lange opbouw waardoor je in het begin niet meteen gegrepen wordt door het verhaal. Als lezer moet je er dus echt even inkomen, omdat je spanning mist. Gelukkig zorgt Ben Bokhout er uiteindelijk wel voor dat er een spanningsboog ontstaat en dan pak je het boek steeds sneller en vaker op om een stukje verder te lezen. Dit is ongeveer vanaf de helft van het tweede boek De achtervolging. Dit maakt van de Elfsteen een boek dat vooral geschikt is voor mensen die vaak fantasy lezen, anders is het boek een beetje ontoegankelijk.

In de Elfsteen draait het vooral om Windjir. Hem leer je ontzettend goed kennen en daardoor merk je dat hij een mooie ontwikkeling ondergaat. Verder worden er nog heel veel andere personages geïntroduceerd, sommigen iets beter dan anderen. Maar op zich is dat niet heel erg, omdat het niet essentieel is om de verhaallijnen te kunnen volgen. Ben Bokhout laat langzaam alles op zijn plaats vallen voor de lezer en beantwoordt alle vragen die je hebt. Zo heeft de Elfsteen een prachtig afgerond einde.

Kortom, na de langzame start van de Elfsteen weet Ben Bokhout zich moeiteloos te herpakken en ontwikkelt het boek zich tot een spannend fantasy verhaal. Ik raad je dit boek vooral aan als je een echte fantasy liefhebber bent en het niet erg vindt als de wereld even opgebouwd moet worden. Want als dit eenmaal is gebeurd dan is de Elfsteen zeker een boek om van te genieten!

Tagged , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.