Boeken, Recensies, Young Adult

Recensie: De Bedrogene (Kiera Cass)

2 out of 5 stars

Titel: De Bedrogene

Serie: De Beminde (2)

Auteur: Kiera Cass

Uitgeverij: Best of YA (29 juni 2020)

Genre: Young Adult

Aantal bladzijdes: 251

Prijs: € 15,99


Kun je je hart volgen als het gebroken is? 

Nadat Hollis het koninkrijk Coroa is ontvlucht en ze de herinnering aan Silas achter zich heeft gelaten, probeert ze zich aan te passen aan het leven in Isolte. De genegenheid van de Eastoffes is hierbij meer dan welkom. Maar de rust die Hollis heeft gevonden zou weleens verstoord kunnen worden door Etan, een norse neef met een afkeer van Coroa en iedereen die ervandaan komt. 

Terwijl de spanningen toenemen, bereikt de onrust in het koninkrijk Isolte een hoogtepunt. De Eastoffes hebben misschien de macht om een wrede koning te onttronen, maar dat kunnen ze alleen met de hulp van Hollis. Maar kan een jonge vrouw die alles kwijt is, het lot van haar nieuwe vaderland boven haar eigen geheime verlangens plaatsen?


Let op! Deze recensie kan spoilers over het eerste deel, De Beminde, bevatten.

De Bedrogene is het tweede en laatste deel van De Beminde-duologie van Kiera Cass. Zoals jullie misschien wel weten stelde De Beminde mij helaas een beetje teleur. Nieuwsgierig waarom? Dat lees je in de recensie. Ik hoop dan ook dat Kiera Cass haar fouten van het eerste deel met De Bedrogene een beetje goed weet te maken, want op zich heeft ze een heel interessant plot bedacht voor een mooie duologie. Ik vertel je hieronder of ik terecht hoop koesterde of dat De Beminde-duologie het niet waard is om te lezen.

In De Beminde verliest Hollis haar grote liefde, Silas, die ze net twee weken kent voordat ze met hem trouwt. Ik had verwacht dat ze hier veel verdriet van zou hebben, maar helaas staat Kiera Cass hier niet echt bij stil. Hollis pakt vrij snel haar nieuwe leven in Isolte op en de nagedachtenis van Silas is voor de lezer niet heel sterk te voelen in De Bedrogene. Dit is zo jammer, want hierdoor blijft het verhaal erg vlak en emotieloos. Ik werd niet meegenomen in Hollis haar verdriet en ook niet in haar nieuwe opbloeiende liefde, die wederom vrij snel en uit het niets ontstaat. Kiera Cass is er wederom niet geslaagd om de lezer hierin mee te sleuren zoals bij De Selectie-trilogie.

“Het enige wat we doen, is leven. Dat is altijd het punt geweest: leven. Ik heb je verteld dat ik van plan was hier levend en vrij uit te komen, en dat meende ik… Wil je weten wat jouw aandeel in de familie is? Jouw rol is het om te leven.” – p. 152

In een groot gedeelte van De Bedrogene gebeurt eigenlijk niet zo heel veel, al doet Kiera Cass in dit boek iets meer aan worldbuilding. Ze werkt vrij lang naar de climax van het verhaal toe en als het dan zover is gaat alles onwijs makkelijk en snel. Er is totaal geen tegenstand, terwijl je dit wel zou verwachten door gebeurtenissen uit het verleden. De enige echte plottwist in het verhaal is vrij voorspelbaar en alles gaat Hollis heel gemakkelijk af in De Bedrogene. Ze hoeft nergens echt moeite voor te doen en alles gaat precies volgens plan. Echte spanning in het verhaal ontbreekt hierdoor.

Ondanks de bovenstaande punten is De Bedrogene wel een boek dat snel wegleest door de vlotte schrijfstijl van Kiera Cass. Ze maakt gebruik van korte zinnen en hoofdstukken zonder moeilijke woorden. Dit zorgt ervoor dat je tijdens het lezen van De Bedrogene niet al te veel hoeft na te denken. Je kan hem dan ook prima een keertje tussendoor lezen. Ook de laatste hoofdstukken van het boek waren erg vermakelijk om te lezen, daarin herken je een beetje de oude Kiera Cass en word je toch een beetje het verhaal ingezogen, zoals bij De Selectie-trilogie. Helaas geldt dit niet voor het hele boek.

Hoewel ik echt had gehoopt dat De Bedrogene het waard zou zijn om te lezen en De Beminde-duologie zou redden, is dit voor mij niet het geval. Kiera Cass heeft een plot bedacht dat ontzettend interessant had kunnen zijn als de uitwerking wat beter was geweest. Alles in zowel De Beminde, als De Bedrogene ging net een beetje te snel en te makkelijk waardoor het geheel nogal vlak en emotieloos blijft voor de lezer. Helaas was deze duologie niet wat ik ervan verwacht had en kan het niet tippen aan De Selectie-trilogie.

Tagged , , , ,

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.