Boeken, Fantasy/Sciencefiction, Recensies, Young Adult

Recensie: Alpengloed (Eva Linden)

Titel: Alpengloed

Serie: Maanziek (2)

Auteur: Eva Linden

Uitgeverij: WWS (2 december 2017)

Genre: Fantasy, Young Adult, Horror

Aantal bladzijdes: 336

Prijs: €15,-


Het is ondertussen bijna een jaar geleden sinds Mathis en Mila elkaar voor het eerst ontmoetten. Zij aan zij gingen ze de strijd aan met de Yua, vreselijke wezens die de droomwereld in hun macht hebben. Toen de Yua hun ‘Ultieme Nachtmerrie’ tegen Mathis inzetten, stierf hij in een droom en werd droomdood. Sindsdien zitten Mila en hij vast in de Grijze Zone, ergens tussen dromen en waken in. Slagen de twee erin om de Yua te verslaan en te ontsnappen uit de droomwereld? Of wordt alles één grote nachtmerrie?


Voordat het verhaal in Alpengloed echt begint, geeft Eva Linden een korte samenvatting (Wat voorafging…) van Maanziek. Hierdoor wordt de lezer even herinnert aan het eerdere boek en dat is vooral fijn als het een tijdje geleden is dat je Maanziek hebt gelezen. Hierna volgt nog een kort proloog en dan begint het verhaal. Eindelijk zullen we meer te weten gaan komen over de duistere krochten van de droomwereld.

Alpengloed van Eva Linden is, net als Maanziek, opgedeeld in drie delen. Deel één en deel drie zijn vanuit Mathis’ oogpunt geschreven en deel twee vanuit Mila’s oogpunt. Deze delen zijn weer onderverdeeld in hoofdstukken, die ieder een eigen titel hebben. Elk deel begint met een stukje tekst uit een liedje en die vat dat deel perfect samen! Dit is een erg leuke toevoeging en die maakt de lezer ook nieuwsgierig naar het verhaal.

Naast de oude vertrouwde personages worden er ook een aantal nieuwe geïntroduceerd in Alpengloed. Dit zijn o.a. Lizzie de kat en Isabeau. Beide personages hebben een doel in het boek. Hierdoor wordt er net een beetje meer diepgang aan het verhaal gegeven. Wat ik verder zo intrigerend vind aan de boeken van Eva Linden is dat zowel de titel, als de cover van het boek zo duidelijk naar voren komen in het verhaal. En de schattige kattenpootjes die aan het begin van elk hoofdstuk staan zijn ook erg origineel en leuk bedacht!

“Bovendien is niet alles grauw. In de verte zie ik nog net een van de bergtoppen langs de kustlijn. Hij is helemaal in roze gehuld, de kleur van de opkomende zon die nog niet te zien is. Alpengloed, heet dat fenomeen volgens mijn zoekmachine. Ik vind het prachtig.” – p. 47

In Alpengloed weet Eva Linden haar vlotte en beeldende schrijfstijl, uit het eerdere boek, goed vast te houden. Het originele plot zit goed in elkaar en werkt langzaam naar de climax toe. Het leestempo ligt hierdoor erg hoog en dit komt ook door de goed opgebouwde spanningsboog in het verhaal. Daarnaast zijn in dit deel de dialogen veel duidelijker en diepgaander dan in Maanziek. Waardoor de lezer nog meer in het verhaal wordt gezogen! Ook heeft Eva Linden nog een paar goede plottwists voor de lezer in petto tijdens het lezen van Alpengloed!

Het onderscheid tussen dromen en werkelijkheid is in Alpengloed een stuk duidelijker dan in Maanziek. Dat komt omdat Mathis steeds sneller doorheeft dat hij droomt. Hoewel hij natuurlijk wel droomt in een droom, dus we bevinden ons sowieso niet meer in de echte werkelijkheid.  Hierdoor spookt er niet aldoor door je hoofd of het echt is of niet. Aan de ene kant wel jammer, het is toch een stukje magie van het verhaal. Maar aan de andere kant begrijpt de lezer het verhaal nu wel veel beter!

Alpengloed van Eva Linden is een waardig vervolg op Maanziek. Hoewel het boek een bevredigend einde heeft, word je toch wel erg nieuwsgierig gemaakt naar het volgende deel. Waar zal de droomwereld Mathis en Mila uiteindelijk heen leiden? Zullen ze ooit verlost zijn van de gevaarlijke Yua? Hopelijk komen we daarachter in het volgende deel, waarmee Eva Linden gelukkig al druk bezig is!

1 thought on “Recensie: Alpengloed (Eva Linden)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *