Animatie, Films, Recensies

Filmrecensie: Coco

Titel: Coco

Regisseur: Lee Unkrich

Cast: Benjamin Bratt, Gael Garcia Bernal, Anthony Gonzalez, Renee Victor

Duur: 126 minuten

Genre: Animatie

Verschenen: 29 november 2017


Miguel droomt ervan om een succesvol muzikant te worden. Ondanks dat muziek al generaties lang uit zijn familie wordt verbannen, is het Miguel’s grootste droom om net zo groot te worden als zijn idool, Ernesto de la Cruz. 

Wanhopig om zijn talent te bewijzen, belandt Miguel op mysterieuze wijze in het prachtige en kleurrijke Dodenrijk. Onderweg ontmoet hij de charmante oplichter Hector en samen gaan ze op een buitengewone reis om het echte verhaal achter Miguel’s familiegeschiedenis te ontdekken. 


We hebben er eventjes op moeten wachten, maar eindelijk is er weer een nieuwe film van Pixar en wat voor een! Coco is gewoon een geweldig leuke animatiefilm. Niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen. Een echte familiefilm dus!

Laat je in Coco meeslepen naar het land van de doden! Pixar heeft het dodenrijk echt geweldig mooi vormgegeven. Er is helemaal niks engs of duisters aan. Het dodenrijk is juist hartstikke kleurrijk, vrolijk en vooral gezellig! Dit is een erg mooie boodschap aan de kijkers, aangezien er niks in het leven zo zeker is als de dood. Iedereen gaat dood, maar het is natuurlijk een hele geruststelling als je op zo een mooie plek terecht komt als in Coco.

Miguel belandt ook in het dodenrijk (terwijl hij nog leeft) en ontmoet daar zijn overleden familie. Hij heeft de zegen van zijn familie nodig om terug te kunnen keren naar de aarde. Maar zijn Mama Imelda wil deze alleen geven op voorwaarde dat hij nooit meer muziek maakt. Miguel kan hier niet mee leven en gaat op zoek naar zijn overovergrootvader: Ernesto de la Cruz. Dit avontuur gaat hij natuurlijk niet alleen aan, maar met Hector (die heel graag de aarde zou willen bezoeken, maar dit niet kan omdat niemand zijn foto heeft neergezet). Je voelt al vanaf het allereerste moment dat er een band tussen de  Miguel en Hector ontstaat en de twee beleven samen de gekste dingen in het Dodenrijk!

Coco is echt een feestje om naar te kijken. Er wordt genoeg muziek gemaakt, gezongen en gedanst  in de film en ook de humor ontbreekt niet in Coco. Er worden een hoop grappen gemaakt over overleden beroemdheden! Ook de sidekick van Miguel is ondoenlijk. Het is een hond en heet Dante. Hij is een beetje gek, maar houdt onvoorwaardelijk van Miguel.

Toch is Coco ook een erg emotionele film. Het draait allemaal om familie en dat je die altijd moet koesteren. Ook vergeving is een mooi thema dat goed in de film is verwerkt. Dit zijn natuurlijk prachtige universele thema’s, maar die worden (gelukkig) met een Mexicaans laagje overgoten. Door Coco ontdek je dus een prachtig stukje van de Mexicaanse cultuur en dat maakt deze film zo interessant om naar te kijken! Ik heb nu echt zin om volgend jaar Día de Muertos te gaan vieren!

Kortom, Coco is een echte must-see voor iedereen die gek is op animatiefilms. Laat je lekker meenemen naar het kleurrijke, gezellige Dodenrijk en geniet!

Bron Beeld: Pixar

2 thoughts on “Filmrecensie: Coco

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *