Auteurs, Boeken, Magic of Questions

Magic of Questions: Marleen Hartog over Skoftig

Vorige week verscheen mijn recensie over Skoftig op Magic of Books. Een psychologische thriller met een sterk plot, dat goed in elkaar zit. Speciaal voor mijn volgers mocht ik Marleen Hartog de hemd van het lijf vragen over Skoftig en haar aankomende boek Spiegeleffect. En je komt meer te weten over o.a. haar schrijfproces en favoriete thriller van dit moment. Nieuwsgierig? Lees dan snel verder!

Even voorstellen. Wie is Marleen Hartog? Beschrijf jezelf aan de hand van 5 woorden.

Thrillerschrijfster. Eigenwijs. Introvert. Spanjeliefhebber. Creatief. 

Welke thriller zal jij altijd aan iedereen aanraden? Waarom?

Een thrillertip voor iedereen, dat is een uitdaging. Smaken zijn immers uiteenlopend. Ik heb zelf niet eens een ultieme favoriete thriller, er zijn er zoveel die ik goed vind. Op dit moment is mijn favoriete thriller De laatste meisjes van Riley Sager. Ik heb Sagers boeken dit jaar ontdekt en ik heb ze stuk voor stuk verslonden. Alles klopt voor mij: origineel, interessante personages en een goede verhaallijn en een sterk plot.

Wie is jouw grote voorbeeld?

Pippi Langkous! 

Hoe en waarom ben je begonnen met het schrijven van thrillers? 

Bij thrillers ligt overduidelijk mijn hart. Zowel om te lezen als te schrijven. Skoftig is mijn eerste thriller, maar niet mijn eerste boek. Al was dat destijds wel de bedoeling. Toen ik in 2010 begon met het schrijven van Skoftig, raakte ik zwanger van een kindje dat net als ik met een schisis (in de volksmond bekend als hazenlip) ter wereld zou komen. Hieruit is een boek en platform ontstaan. Daaropvolgend schreef ik nog twee non-fictie boeken over uiteenlopende onderwerpen. Tussendoor werkte ik aan Skoftig. Ik zeg vaak dat het leven tussendoor kwam en die non-fictieboeken op mijn pad bracht. Ik denk dat ik die ervaring nodig heb gehad om te komen waar ik nu sta: klaar om spannende en originele thrillers te schrijven, waarin een diepere laag verweven zit. Sinds 2019 richt ik me dan ook volledig op het schrijven van thrillers.

Hoe ziet een gemiddelde schrijfdag er bij jou uit?

Dat hangt af van de fase waarin ik zit. Als ik bezig ben met het schrijven van de eerste versie van een boek, dan schrijf ik het liefst zoveel mogelijk. Op die manier kan ik me volledig onderdompelen in het verhaal en gaat het schrijven me ook gemakkelijk af. 
Ik kan overal schrijven. Op papier of op de laptop, in een café, thuis of in het bos. Zowel lang achter elkaar als in gestolen uurtjes. Mijn voorkeur gaat wel uit naar een rustige plek waar ik urenlang achtereen kan werken en ik schrijf het allerliefste in de ochtend, wanneer mijn hoofd nog fris en leeg is. Ik woon nu in een huisje midden in de natuur en dat is een enorm fijne schrijfplek. Zowel Skoftig als Spiegeleffect heb ik deels in Spanje geschreven. Kortom: zolang ik maar kan schrijven is het al gauw goed. 
Ik ben alleen lang niet altijd met het (her)schrijven zelf bezig, maar ook met alle aspecten die komen kijken bij het uitgeven van een boek. Daarnaast is er nog de marketing. Het is natuurlijk fijn als de thrillerliefhebber mijn boeken weet te vinden.

Waar haal jij inspiratie uit voor de verhalen in je boeken? En in het bijzonder voor Skoftig.

Ik haal overal inspiratie vandaan! Elke ontmoeting, gebeurtenis of gesprek zet mijn brein aan. Ik heb een grote fantasie, dus ik hoef maar een detail te zien en ik verzin er direct een verhaal omheen. Mensen kijken en bestuderen is heel interessant. Ook uit films en series haal ik veel ideeën. Die losse fragmenten voeg ik samen en zo ontstaan er personages.
De regio waar ik ben opgegroeid vormde mijn inspiratiebron voor Skoftig. Qua locatie zocht ik het eerst in Azië, alleen was ik daar zelf destijds nog nooit geweest. Ik kreeg de tip om het boek dicht bij mezelf te houden, ondanks dat het fictie is. Die tip heb ik letterlijk genomen. Ik ben teruggegaan naar het dorp in West-Friesland (NH) waar ik ben opgegroeid. Daar heerst een eigen cultuur en sfeer die ik in het verhaal heb verwerkt. De kermis in die regio is voor veel mensen het hoogtepunt van het jaar. Skoftig speelt zich dan ook af tijdens het kermisweekend in Wervershoof.

Skoftig zit goed in elkaar en alles houdt verband met elkaar. Hoe heb je dit plot bedacht? En ben je er lang mee bezig geweest om het uit te denken?

Het verhaal begon met een simpel idee en groeide in de jaren die volgden uit tot een compleet verhaal. Dat alles gebeurde in eerste instantie alleen in mijn hoofd. Toen ik uiteindelijk besloot mijn droom in een daad om te zetten, had ik de grote lijnen in no time op papier staan. De details ontstonden tijdens het schrijven zelf. Ik weet niet hoe ik het doe, maar die verbanden maak ik heel gemakkelijk en alles valt als het ware vanzelf in elkaar tijdens het schrijven.

Er verschijnen veel verschillende personages op het toneel in Skoftig. Welk personage vind je zelf het interessantst? Waarom?

Dat is een enorm uitdagende vraag voor mij. Micha of Laura? Of toch Daniëlla? En Kalila dan… Hou maar op, ik kan niet kiezen. 😉 Ik vind Jan-Willem trouwens ook een leuk personage, in tegenstelling tot veel lezers. Zijn keuzes zijn misschien niet altijd wenselijk, maar als type vind ik hem heel interessant.
Heel bijzonder was het om na het schrijven te ontdekken dat ik in ieder personage in Skoftig wel iets van mezelf terugzie, al staat hij of zij nog zover van me af. Micha is minimalist, net als ik. Mijn man en ik zijn zelfs bewust kleiner gaan wonen. Ook zijn reisdrang herken ik. In Laura herken ik de creativiteit en nieuwsgierigheid. Bij Kalila het gevoelige en Jan-Willem denkt net als ik graag strategisch. 

Skoftig wordt verteld vanuit een aantal verschillende perspectieven en dit wisselt per hoofdstuk. Is het moeilijk om vanuit zoveel verschillende perspectieven te schrijven?

Voor ik ga schrijven stel ik altijd een korte cv samen van elk personage dat een aanzienlijke rol speelt in het verhaal. In mijn hoofd worden het dan meteen echte mensen en tijdens het schrijven leer ik ze steeds beter kennen. Ik stap zonder problemen gewoon in het hoofd van het personage vanuit wie ik schrijf. Hoppa. Dat kost me geen enkele moeite. Misschien klinkt dat creepy, maar ik vind het leuk en handig! 

Wat vond je het moeilijkste aan het schrijven van Skoftig?

Dat heb ik denk ik verdrongen. Echt grote obstakels ben ik niet tegengekomen. Op een of andere manier gaat het schrijven zelf me gemakkelijk af. Het is alsof de woorden vanzelf komen wanneer ik ga zitten. Natuurlijk ben ik ook tegen dingen aangelopen, maar dit waren kleine zaken, die vooral heel leerzaam waren. Daarnaast heb ik gezorgd voor een goed team om me heen om me te helpen. Proeflezers en redacteuren zijn wat dat betreft onmisbaar.

Welk gedeelte uit Skoftig vond je het leukst om te schrijven?

Bij de eerste versie vond ik alles leuk om te schrijven. Ik kon mijn creativiteit volledig laten gaan. De eerste woorden, het begin van een nieuwe wereld. Het middenstuk als je je personages goed leert kennen. En het eind, de finale van het boek, waar alles samenkomt. Een groot feest. Natuurlijk hingen de slingers niet altijd aan de wand. Nadat al mijn creativiteit de ruimte had gekregen, was het tijdens de vele herschrijf- en redactierondes hard werken. 

Dit najaar verschijnt jouw volgende thriller, genaamd Spiegeleffect. Waar gaat het verhaal over?

Ja, het is bijna zover! 
Door haar relatie met de dominante Marius is Kim zichzelf stukje bij beetje kwijtgeraakt. Wanneer ze in de spiegel kijkt, ziet ze een vrouw die ze niet kent. In de hoop zichzelf terug te vinden, vlucht ze naar Thailand, waar op dat moment een meedogenloze seriemoordenaar actief is. Daarnaast is er Lona. Zij draagt de last van een gruwelijk geheim. Om te overleven leidt ze een teruggetrokken bestaan. Wanneer ze het belangrijkste in haar leven dreigt te verliezen, wordt ze gedwongen de confrontatie aan te gaan met haar donkere kanten. Kan ze voorkomen dat de verpletterende waarheid aan de oppervlakte komt?

Als je Spiegeleffect zou moeten omschrijven in 5 sleutelwoorden, welke zouden dat dan zijn (waarom)?

Zelfinzicht. Seriemoordenaar. Grenzen. Dieptepunt. Schaakspel.
Ik heb mezelf uitgedaagd en het verhaal is echt heel anders geworden dan bij Skoftig. Gelukkig maar, want ik blijf mezelf graag vernieuwen. Qua gruwelijkheid heb ik er een tandje bovenop gedaan, maar niet ten koste van het psychologische stuk. Sterker nog: dat speelt in Spiegeleffect een heel grote rol. Van proeflezers heb ik al mogen horen dat het verhaal aanzet tot nadenken over wat je zelf zou doen als jij in de beschreven situatie zou belanden…

Spiegeleffect wordt vast niet jouw laatste boek. Ben je op dit moment bezig met een nieuwe thriller? Of kunnen we in de toekomst iets anders verwachten?

Mijn focus ligt bij het schrijven van thrillers. Binnen dat genre blijf ik experimenteren. In mijn hoofd krijgt de derde thriller al veel vorm en ik kan het niet laten om af en toe al iets op papier te zetten. Zodra Spiegeleffect naar de drukker is, kan ik los! 

Wat zijn jouw dromen voor de toekomst?

Er spoken vele spannende verhalen in mijn brein rond die wachten om in boekvorm gegoten te worden. Over een aantal jaar wil ik een vierdelige serie schrijven en deze ga ik op een unieke, vernieuwende manier uitbrengen. Daarnaast staat er een thrillercadeauboek op de planning. Kortom: genoeg spannende toekomstplannen! Mijn doel is dat ik voldoende inkomsten haal uit de verkoop van mijn boeken, waardoor ik met mijn gezin plaatsonafhankelijk kan leven. Een bestseller, prijs of vertaling zou geweldig zijn, maar dat is geen doel op zich. Uiteindelijk is de waardering van de lezer het belangrijkste. Als een prijs daarbij helpt, is dat meegenomen, maar zo’n doel kan ook op andere manieren worden bereikt.

Ga jij Skoftig of Spiegeleffect van Marleen Hartog binnenkort ook lezen?

Tagged , ,

1 thought on “Magic of Questions: Marleen Hartog over Skoftig

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.